كارشناس خانواده با اشاره به افزایش اختلافات زناشویی در شرایط فعلی جامعه، بر لزوم رعایت اصولی خاص برای مدیریت دعوا و پیشگیری از فرسایش روابط زوجین تأكید كرد و گفت: اختلافنظر در زندگی مشترك امری طبیعی است، اما نحوه برخورد با آن، سرنوشت رابطه را تعیین میكند.
دكتر راحیل شمسایی روانشناس و كارشناس خانواده در مصاحبه با برنامه «علمی نو» در ابتدای صحبتهای خود با طرح این سؤال كه چرا باید قوانینی برای دعواكردن داشته باشیم، توضیح داد: بسیاری از زوجین تصور میكنند كه دعوا نشانه ناسازگاری است، درحالیكه اختلافنظر بخشی از ذات زندگی مشترك است.
وی با دعوت مخاطبان به همدلی و گذاشتن خود بهجای همسر، اظهار داشت: «بیایید خودمان را جای آن خانمی بگذاریم كه از صبح تا شب در خانه است و جای آن آقایی كه اكنون در شرایط بد اقتصادی گیركرده، چكش برگشتخورده و نمیداند چطور به ته ماه برسد و چقدر تحتفشار است. بسیاری از خانمها از این شرایط خبر ندارند و میگویند عصبانی است. باید بدانیم و بپذیریم كه این اختلاف طبیعی است، از آن دور نزنیم و به سر هم نزنیم، زیرا فقط دعوای ما بیشتر میشود.»
راحیل شمسایی با تأكید بر اینكه این قوانین باید در شرایطی كه زوجین حال خوبی دارند و آرامش دارند، با هم مرور و توافق شوند، افزود: نباید تا زمانی كه عصبانی هستیم به سراغ قوانین برویم. این قوانین باید در اوج آرامش و تفاهم تدوین شوند تا در زمان بحران به كارآیند.
در ادامه این مصاحبه، اولین و شاید مهمترین قانون مدیریت دعوا مطرح شد: «قانون ممنوعیت ترك گفتگو».
راحیل شمسایی توضیح داد: در اوج تنش، وقتی یكی از طرفین شرایط ادامه بحث را ندارد، نباید مكالمه را ناگهان قطع كند یا طرف مقابل را رها كند.
این روانشناس با اشاره به اینكه این اصل نهتنها در روابط زناشویی، بلكه در تعاملات اجتماعی نیز كاربرد دارد، خاطرنشان كرد: «ما با رفیقمان هم دعوا میكنیم؛ اما گوشی را قطع نمیكنیم این كار باعث میشود حرف آن آدم بماند و طرف مقابل در خلأ فروبرود. در دعوا نباید همدیگر را رها كنیم.»
یكی دیگر از نكات كلیدی مطرح شده در این برنامه، «قانون ممنوعیت جداكردن جای خواب» بود. كارشناس با تأكید بر اینكه همسر بودن تعهداتی دارد كه در خشم هم نباید فراموش شوند، تصریح كرد: «حق نداریم جای خوابمان را از هم جدا كنیم. بالاخره ما با هم اختلاف داریم، اما با هم میخوابیم. جای خوابمان را حق نداریم از همدیگر جدا كنیم. نام این رابطه همسری است و باید مرزهای آن رعایت شود.»
همچنین در ادامه، ورود بیجای اطرافیان بهعنوان یكی از اشتباهات مرگبار در دعواهای زناشویی معرفی شد. این كارشناس با بیان اینكه حق نداریم در دعواكردن دیگران را دخیل كنیم، گفت: راهكار پیشنهادی برای حل این مشكل، مراجعه به افراد بیطرف و داوری بود.
در بخش پایانی برنامه، دو قانون حیاتی دیگر با تأكید ویژه مطرح شد: ممنوعیت برخورد فیزیكی و ممنوعیت دعوا جلوی كودكان. این كارشناس در خصوص خشونت فیزیكی با قاطعیت گفت: حق نداریم بههیچعنوان برخورد فیزیكی با همدیگر داشته باشیم.
راحیل شمسایی در خصوص تأثیر مخرب دعواهای والدین بر فرزندان نیز هشدار داد و گفت: «حق نداریم جلوی بچهها با هم دعوا كنیم. دعواهایمان باید در خارج از محیطی باشد كه بچهها هستند. بچهها دعوای مامان و بابا را میبینند، ولی آشتیكردنشان را با همدیگر نمیبینند.»
روانشناس و كارشناس خانواده با بیان اینكه كودكان تنها شروع دعوا را میبینند و پایان ماجرا و آشتی را درك نمیكنند، تأكید كرد: این موضوع میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روان فرزندان وارد كند.
در پایان، این مصاحبه به این نتیجه رسید كه داشتن قوانین نوشته یا شفاهی برای مدیریت تعارضات، میتواند به زوجین كمك كند تا در طوفانهای زندگی، كشتی زندگی مشترك خود را غرق نكنند و با رعایت حریم خصوصی، احترام متقابل و دوری از خشونت، اختلافات را به فرصتی برای درك بهتر یكدیگر تبدیل كنند.
