تفصیل روز – در روزگاری که حساب‌وکتاب اقتصادی، ادامه انتشار نشریات کاغذی را پرهزینه و گاه زیان‌ده نشان می‌دهد، هنوز چراغ برخی دفترهای مطبوعاتی روشن است و دستگاه چاپ، هرچند کم‌رمق‌تر از گذشته، همچنان می‌چرخد؛ پشت این ماندن فقط یک تصمیم اقتصادی نیست، بلکه ترکیبی از عشق به روزنامه‌نگاری، رسالت اطلاع‌رسانی، اعتبار رسانه مکتوب و امید به ماندگاری صدای مطبوعات است.
دکه‌های مطبوعاتی این روزها بیش از آنکه ویترین رونق رسانه‌های مکتوب باشند، تصویری از روزهای سخت این صنعت را به نمایش می‌گذارند؛ تیراژهای پایین‌تر، افزایش سرسام‌آور هزینه‌های چاپ و کاغذ و کوچ بخش قابل توجهی از تبلیغات به فضای مجازی، نفس نشریات را به شماره انداخته است. در چنین شرایطی، شاید نخستین پرسش این باشد که ادامه دادن چه توجیهی دارد؟ وقتی معادلات اقتصادی از ضرر و کاهش مخاطب می‌گویند، چرا هنوز صاحبان امتیاز و فعالان مطبوعاتی حاضرند هزینه بدهند و چراغ نشریه‌شان را روشن نگه دارند؟ آیا این ماندن صرفاً یک تصمیم اقتصادی است یا پای دلبستگی، رسالت رسانه‌ای و اعتقاد به نقش مطبوعات در میان است؟ برای یافتن پاسخ، سراغ چند نفر از صاحبان امتیاز نشریات فعال رفتیم کسانی که با وجود همه دشواری‌ها هنوز چاپ می‌کنند، می‌نویسند و تلاش دارند صدای رسانه مکتوب خاموش نشود. آنچه در ادامه می‌خوانید، روایت آنهاست؛ روایت ماندن در روزگاری که رفتن، شاید از نظر اقتصادی آسان‌تر باشد.
رسانه را نباید تعطیل کرد؛ باید مدلش را تغییر داد
مدیرمسئول نشریه تایماز و پایگاه خبری تایمازنیوز و سرپرست ۷ روزنامه کثیرالانتشار با اشاره به دشواری‌های اقتصادی مطبوعات گفت: افزایش چندبرابری هزینه‌های چاپ، کاغذ، توزیع و نیروی انسانی در کنار کاهش درآمدهای تبلیغاتی ادامه فعالیت چاپی را برای بسیاری از نشریات دشوار کرده است.
پروین حسینی اظهار کرد: طی سه سال گذشته، بخش قابل توجهی از فعالیت خود را از چاپ سنتی به سایت‌های خبری و رسانه‌های دیجیتال منتقل کرده‌ام چراکه رسانه‌ای که خود را با شرایط جدید تطبیق ندهد، از چرخه اطلاع‌رسانی عقب می‌ماند.
حسینی با تأکید بر اینکه توقف کامل چاپ را صرفاً به دلیل زیان اقتصادی درست نمی‌داند اظهار کرد: نشریه فقط یک کالای تجاری نیست، بلکه بخشی از هویت رسانه‌ای، آرشیو مکتوب و حافظه اجتماعی جامعه است.
وی ادامه داد: آینده رسانه ترکیبی از اعتبار و تجربه رسانه‌های مکتوب با سرعت، گستره و امکانات رسانه‌های دیجیتال است و باید این تغییر را پذیرفت.
مدیرمسئول نشریه تایماز تصریح کرد: مسئله امروز رسانه‌ها فقط چاپ کنیم یا چاپ نکنیم نیست؛ بلکه باید دید چگونه می‌توان رسانه را زنده نگه داشت، مخاطب را حفظ کرد و با مدل اقتصادی جدید ادامه داد.
او تأکید کرد: انتخاب من تعطیلی نیست؛ تغییر مسیر و ساختن مدل تازه‌ای برای ماندن در میدان رسانه است.
تا آخرین لحظه با عشق به مطبوعات ادامه می‌دهم
صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول نشریه استانی نگاه متوازن معتقد است رسانه‌های مکتوب با وجود پیشرفت فناوری و گسترش شبکه‌های اجتماعی، همچنان در کشورهای پیشرفته از جایگاه مهمی برخوردارند.
سید فیروز یعقوبی هشجین، با اشاره به تیراژ بالای برخی روزنامه‌ها در کشورهای ژاپن، آمریکا و اروپا گفت: متأسفانه در ایران طی دو دهه گذشته، سیاست‌های نادرست و از بین رفتن منابع درآمدی، فشار زیادی بر مطبوعات وارد کرده است.
یعقوبی افزود: هرچند با گسترش فضای مجازی تعداد خوانندگان نشریات کاهش یافته، اما از نظر اعتبار و استناد، رسانه مکتوب معتبر همچنان جایگاه ویژه‌ای در جامعه دارد.
وی با تأکید بر علاقه شخصی خود به حرفه روزنامه‌نگاری اظهار کرد: ادامه فعالیت من صرفاً از روی وابستگی روانی نیست، بلکه به دلیل عشق و علاقه‌ای است که به این حرفه دارم.
صاحب‌امتیاز نگاه متوازن گفت: شاید درآمد مطبوعات امروز کم باشد، اما همچنان افرادی در جامعه برای این رسانه‌ها ارزش قائل‌اند و همین موضوع انگیزه ادامه راه است.
یعقوبی در پایان تأکید کرد: با وجود همه دشواری‌ها، با قدرت و عشق تا آخرین لحظه ادامه می‌دهم و از انتشار نشریه لذت خواهم برد.
پایان نشریات کاغذی نزدیک است؛ قوانین هم باید تغییر کند
مدیرمسئول نشریه وقایع اردبیل، مهم‌ترین منبع درآمد نشریات محلی را آگهی‌های رپورتاژ، مناقصه و تبلیغات دانست و گفت محدودیت‌های موجود، ادامه فعالیت چاپی را با دشواری جدی مواجه کرده است.
حامد قادری، با اشاره به تغییر مسیر برخی رسانه‌ها از نسخه کاغذی به دیجیتال اظهار کرد: در حال حاضر چاپ نشریه همچنان یکی از شروط اعلام وصول است و عدم چاپ می‌تواند برای مدیران مسئول مشکل‌ساز شود.
قادری افزود: از سوی دیگر بسیاری از دستگاه‌ها امکان واگذاری آگهی و مناقصه به صفحات و سایت‌های خبری را ندارند و همین موضوع یکی از دلایل تداوم چاپ نشریات است.
