آیا ترامپ می‌تواند در خارک نیرو پیاده کند؟

پس از ناکامی آمریکا و اسرائیل در تحقق اهداف حمله به‌ ایران، زمزمه‌هایی مبنی بر اشغال جزیره خارک از سوی آمریکا مطرح می‌شود، تا وجه المصالحه باز شدن تنگه هرمز قرار گیرد! ازاین رو، بررسی تاکتیک احتمالی آمریکا برای تصرف خارک نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

معمولاً برای پیاده کردن نیرو از دریا به ساحل، ترکیبی از عملیات آبی_خاکی و هلی‌برن به کار برده می‌شود.

عملیات آبی_خاکی، مجموعه اقداماتی است که طی آن، نیرو و تجهیزات جنگی از دریا به ساحل منتقل می‌شود.

هدف از این نوع تهاجم پیاده شدن در ساحل دشمن و تصرف اهداف زمینی، مثل بندرهای تجاری پایگاه‌های نظامی و…‌ در جزایر و یا در خاک کشور ساحلی است.

یا ممکن است هدف از این نوع عملیات، به اصطلاح نظامی «گرفتن سرپل» برای پیشروی نیروی زمینی در عمق سرزمین دشمن باشد.

مشکلات و موانع گرفتن سرپل در ساحل دشمن، چیست؟

شرایط جغرافیایی ساحل و موانع طبیعی آن، به اضافه نوع دفاع مدافعین، بزرگترین مانع انتقال تجهیزات و نفرات از دریا به خشکی است.عمق آب دریا به ویژه در سواحل خلیج فارس، در فاصله نسبتاً قابل توجهی از ساحل اندک است و برای عبور از آن ،تجهیزات ویژه ای لازم دارد.

از سوی دیگر نزدیک شدن بیشتر به مواضع مدافعین در ساحل، نیروی در حال پیشروی در داخل باتلاقهای نزدیک به ساحل را به شدت آسیب پذیر می‌کند.

مانع دیگر زمان بر، بودن این نوع عملیات است که به نیروهای مدافع این امکان را می‌دهد تا نیروی مهاجم را هنگام نزدیک شدن به سواحل زیر آتش بگیرد و انها را در داخل دریا متوقف کند که در این صورت عقب نشینی و فرار نیروی مهاجم، بسیار دشوار و گاهی ناممکن و با تحمل تلفات بسیار سنگین است.

علاوه بر موارد پیش گفته ،برای انتقال نیرو و تجهیزات لازم به سواحل،استفاده ازبالگرد‌ و هاورکرافت‌ اجتناب ناپذیر است. هاورکرافت ها،شناورهایی دو زیست هستند و قابلیت شناور بودن در دریا را دارند و هم قابیلت حرکت روی خشکی را. این تجهیزات سنگین و در کنار آن بالگرد هوایی که باید در ارتفاع پایین پرواز کنند آنها را به اهداف ساده‌ای برای نیرو‌های مدافع مستقر در ساحل تبدیل می‌کند.

علاوه بر آتش بی امان نیروهای مدافع، مین های دریایی و پهپادهای انهدامی می‌تواند نیروی مهاجم را که به طور طبیعی حرکت کندی دارد، زمین‌گیر کند.

از سوی دیگر، نیروی مهاجم قبل از اینکه به موانع ساحلی برسد با نیروی دریایی و هوایی کشور مدافع روبرو می‌شود و هرگونه پیشروی به سمت ساحل برای پیاده کردن نیرو منوط به از کار انداختن نیروی هوایی و دریایی و موشکی کشور مدافع است.

سرانجام سخن اینکه برای اجرای یک عملیات آبی – خاکی تدارک وسیعی از نیروهای رزمی شامل جنگنده‌ها،بالگردها، پهپادها، انواع شناورها، زیردریایی‌ها، واحدهای زمینی و….هنگام اجرای عملیات پیاده کردن نیرو و پس از پیاده شدن نیروهای در ساحل جزیره لازم است.

در کنار نیروهای رزمی که اشاره شد. واحد های مهندسی برای خنثی‌سازی مین‌های دریایی و خشکی و رفع موانع در راستای بسترسازی برای پیاده کردن نیرو به کار گرفته می شود تا در صورت لزوم با احداث پل ها واسکله های موقت راه را برای پیاده کردن نیرو هموار کنند.اما باید همه این اقدامات زیر آتش مدافعین انجام شود که کار ساده ای نیست.

با توضیحات بسیار خلاصه و فشرده فوق، سوال اصلی اما همچنان باقی است که آیا آمریکا درحال حاضر امکان پیاده کردن نیرو در جزیره ایرانی را دارد؟

پاسخ این است که صرف نظر از توان دفاعی ایران، به نظر نمی‌رسد آماده کردن نیرو و تجهیزات لازم برای ورود به جزایر ایرانی،در کوتاه مدت برای آمریکا ممکن باشد.

این اقدام حتی در حالت عادی نیازمند ماه ها برنامه ریزی است.در حالیکه پایگاه های آمریکا در کشورهای همجوار ایران اکنون در میانه جنگ، زیر آتش ایران قرار دارد و اغلب آنها تخریب شده و از حالت عملیاتی خارج شده اند. و نیرو‌های‌ امریکایی در هتل ها و مسافرخانه های کویت و قطر بحرین و امارات سرگردانند.!

لذا با توجّه به شدت جنگ و چینش میدان جنگ، امکان تجمیع نیرو و تجهیزات و برای حمله به جزایر ایرانی حد اقل در کوتاه مدت و میان مدت وجود ندارد.

اگر مشکلات تامین و تجهیز و امکان پیاده کرده نیرو را برای آمریکا نادیده بگیریم و توان این کشور را برای انجام هلی برن مفروض بدانیم، سوال دیگری مطرح می‌شود که بر فرض موفقیت آمریکا در پیاده کردن نیرو در خارک یا هرجای دیگر، آیا امکان دفاع پس از استقرار را خواهند داشت ؟!

پاسخ روشن است ایران حتی در این صورت هم کوتاه نخواهد آمد و جنگ بلند مدتی را با اشغالگران پی خواهد گرفت و در این صورت خواسته اصلی آمریکا که باز شدن تنگه هرمز است به هیچ وجه محقق نخواهد شد.

امریکا باید بداند تا شرایط ایران محقق نشود و رژیم حقوقی مورد نظر ایران در تنگه هرمز پذیرفته نشود، تنگه هرمز هرگز باز نخواهد شد